Deli
Tarot gerçekte nereden gelir
Tarot kartları 15. yüzyıl İtalya'sında bir oyun kağıdı destesi olarak doğdu, ve üç yüzyıl boyunca sadece buydu: fal amaçlı kullanımına dair ilk kanıtlar 18. yüzyıldan, Fransa'dandır — bugün hâlâ anlatılan Antik Mısır bağlantısı da aynı yıllara ait bir uydurmadır, gerçek bir hatıra değil. Hiçbir çalışma kartların bir olayı önceden gösterdiğini kanıtlamamıştır. Aşağıdakiler, geleneğin her karta yüklediği anlamlardır — gelenek olarak aktarılmıştır.
Aşağıdaki kartlar Rider-Waite-Smith (1909) sıralamasını takip eder — Türkiye'de satılan ve aranan geleneği: Güç VIII, Adalet XI. Bazı İtalyan ve Fransız kaynaklarında bu iki kart yer değiştirir (Marsilya geleneği); kartındaki numara burada anlatılanla uyuşmuyorsa, sebebi budur.
Düz kart
Bir adam, bir bastona bağlı bir bohçayla yürür, arkasından bir hayvan giysisini çekiştirir. Gelenek bunu güvencesiz başlamanın kartı olarak okur: nereye vardığını bilmeden atılan adım, aynı zamanda maruz kalmak da olan özgürlük, henüz bir biçimi olmayan başlangıç. Kart okuyanlar genellikle buna ileri doğru bir hareket ve belirli bir pervasızlık yükler — hata değil, yanılmaya açık olmak — ve onu destenin bütün duraklarından geçen ama hiçbirine ait olmayan figür yapar.
Ters kart
Ters döndüğünde gelenek aynı açıklığı yanlış anda atılmış bir adıma bağlar, ya da tam tersine: yerden kesilmeyen ayak, bir seçim hâline gelene kadar ertelenen kalkış. İki okuma da güncel ve kaynaklar aralarında uzlaşmıyor, ki bu da bu metinlerin nasıl oluştuğu hakkında bir şey söyler. İkisini de tutmakta fayda var, çünkü ters kart düz olanın inkârı değil, kendi geçmişi olan bağımsız bir okumadır.
İlişkiler düzleminde
İlişkilere uygulandığında gelenek bu kartı henüz kararlı bir biçim almamış bir ilişkiye bağlar — bir başlangıç, ya da bilerek açık bırakılmış bir durum — ve başka bir şey eklemez. Kümenin en çok okunan sayfalarında neredeyse hep yaklaşan bir karşılaşma olur, bazen bir zaman da eklenir; zaman geleneğin içermediği ve umulan şey olduğu için eklenen kısımdır. Kart bir duruş biçimini anlatır, gelmesi gereken bir kişiyi değil.
Gerçekte bilinen
Deli, destenin numarasız tek kartıdır, ve bunun nedeni simgede değil oyundadır: on beşinci ve on altıncı yüzyıllar arasında oynanan tarotlarda bir atou değil, ne alan ne alınan, İtalyanca «matto», Fransızca «le fou» ya da «l'excuse» denen bir joker gibiydi. Sıfır numarası ve ondan başlayan ruh yolculuğu fikri çok daha sonra, on dokuzuncu yüzyıl Fransız okültistleriyle gelir. Marsilya destelerinde numaranın olması gereken yer basitçe boştur.