Azize

Tarot gerçekte nereden gelir

Tarot kartları 15. yüzyıl İtalya'sında bir oyun kağıdı destesi olarak doğdu, ve üç yüzyıl boyunca sadece buydu: fal amaçlı kullanımına dair ilk kanıtlar 18. yüzyıldan, Fransa'dandır — bugün hâlâ anlatılan Antik Mısır bağlantısı da aynı yıllara ait bir uydurmadır, gerçek bir hatıra değil. Hiçbir çalışma kartların bir olayı önceden gösterdiğini kanıtlamamıştır. Aşağıdakiler, geleneğin her karta yüklediği anlamlardır — gelenek olarak aktarılmıştır.

Aşağıdaki kartlar Rider-Waite-Smith (1909) sıralamasını takip eder — Türkiye'de satılan ve aranan geleneği: Güç VIII, Adalet XI. Bazı İtalyan ve Fransız kaynaklarında bu iki kart yer değiştirir (Marsilya geleneği); kartındaki numara burada anlatılanla uyuşmuyorsa, sebebi budur.

Düz kart

Büyük Arkana'nın ikinci kartı, kucağında yarı aralık bir kitap tutan ve arkasında gergin bir peçe olan oturmuş bir kadın figürü gösterir. Gelenek bu kartı bilinen ama henüz söylenmeyen şeyin kartı olarak okur: kenara bırakılmış bilgi, zamanı gelmediği için ertelenen karar, tembellik olmayan bir bekleyiş. Kart okuyanlar bu kartı genellikle eylemden çok iç dünyaya ve öğrenmeye bağlar, ve kitabın ne tam kapalı ne tam açık olduğuna dikkat çeker — bu ayrıntıdan, harcanmamış ama hazır bir bilginin izlenimi çıkarılır.

Ters kart

Ters döndüğünde gelenek aynı sessizliği başka bir anlamda okur: artık iç dönüklük değil, ağırlaşan bir suskunluk, mesafenin soğukluk sanılması, gereğinden fazla saklı tutulan bilgi. Bazı kaynaklar tam tersi bir hareketi görür — uzun süre susulan bir şeyin nihayet söylenmesi — ve bu iki okumanın aynı gelenek içinde bir arada durduğunu, kimsenin bunları uzlaştırmadığını bilmekte fayda var. Ters kartların tek bir kuralı hiçbir zaman olmadı: hangi ekolden öğrenildiğine göre değişir.

İlişkiler düzleminde

İlişkiler düzleminde gelenek bu kartı söylenmeyen şeyle ilişkilendirir, ve orada durur: bir kişi değil, bir tarih değil, bir sonuç değil. Kümenin en çok okunan sayfaları buradan neredeyse hep bir üçüncü kişi ya da bir dönüş çıkarır — oysa bu ikisi başlangıçtaki uygulamada hiç yoktur, ve okuyan kişinin görmek istediği şeyi yansıtır. Bir desteden çekilen kart, onu çekeni tanımaz; geleneğin sözünü ettiği sessizlik kimseye özel değildir.

Gerçekte bilinen

«Azize» adı Rider-Waite kartındaki «The High Priestess» ifadesinin birebir çevirisi değildir — düz çeviri «Başrahibe» olurdu, ama Türkçe kullanımda «Azize» yerleşmiştir; bu isim aslında kartın eski Marsilya adı «La Papesse»e (Kadın Papa) daha yakın düşer. 15. yüzyılda Milano'da resmedilen Visconti-Sforza destesinde kart, Umiliati tarikatının cübbesini giyen bir kadın figürüdür, ve tarihçiler bunu büyük olasılıkla 1300 yılında Milano'da yakılan Manfreda da Pirovano ile ilişkilendirir — bir mezhep tarafından papa seçilmiş bir rahibe. Bu, fal ile ilgisi olmayan, doğrulanabilir bir aile portresidir.