Tılsım Üçlüsü
Tarot gerçekte nereden gelir
Tarot kartları 15. yüzyıl İtalya'sında bir oyun kağıdı destesi olarak doğdu, ve üç yüzyıl boyunca sadece buydu: fal amaçlı kullanımına dair ilk kanıtlar 18. yüzyıldan, Fransa'dandır — bugün hâlâ anlatılan Antik Mısır bağlantısı da aynı yıllara ait bir uydurmadır, gerçek bir hatıra değil. Hiçbir çalışma kartların bir olayı önceden gösterdiğini kanıtlamamıştır. Aşağıdakiler, geleneğin her karta yüklediği anlamlardır — gelenek olarak aktarılmıştır.
Aşağıdaki kartlar Rider-Waite-Smith (1909) sıralamasını takip eder — Türkiye'de satılan ve aranan geleneği: Güç VIII, Adalet XI. Bazı İtalyan ve Fransız kaynaklarında bu iki kart yer değiştirir (Marsilya geleneği); kartındaki numara burada anlatılanla uyuşmuyorsa, sebebi budur.
Düz kart
Dizinin üçüncü adımı, gelenek için, semin bir vaat olmaktan çıkıp onu düşünenin dışında biçim aldığı andır. Tılsımlarda bu mesleğin görüntüsüne dönüşür: iyi yapılmış iş, işin anlaşılan biri tarafından tanınması, bir müşteri bulan yetkinlik. Kart okuyanlar üçlünün hiçbir zaman yalnız olmadığını genellikle vurgular — yapan biri, bakan biri vardır, ve kart bu iki tarafın buluştuğu noktada durur. Daha sade okumalarda çıraklığın kartıdır: bir şey yapmayı bilir, henüz her şeyi değil, ve yaparken öğrenir.
Ters kart
Ters kart, yapabildiği şeyle onu yaptığı koşullar arasındaki uçurum olarak okunur. Yirminci yüzyıl kaynakları kabullenilmiş vasatlıktan, özensiz teslimden, geciken ya da başkasına giden tanınmadan söz eder; sadece sayıya bakanlar üçüncü terimin eksik olduğunu söylemeyi tercih eder — tasarım vardır, yapan vardır, karşılık veren kimse yoktur. Bu kapalı kartın üzerinde başka her yerden daha çok, onu yorumlayanın tonu ağır basar: aynı görüntü bir el kitabında tembellik, bir sonrakinde sömürü olur, ve fark yorumlayanda, kartta değildir.
İlişkiler düzleminde
Semin kartları arasında geleneğin en çok ortak inşaya taşıdığı karttır: birlikte, elle yapılan bir bağ, her iki tarafın farklı bir yetenek kattığı. İşbirliği olarak okunur, tutkudan çok, ve bu onu az gösterişli ama oldukça dürüst kılar. Hiçbir ciddi kaynak ne zaman, kiminle ya da ne kadar süreyle sorularına cevap vermez: bunlar doldurulacak bir alanı olan sayfaların eklemesidir, ve konuya yakından bakanlar bundan önce durur. Karıştırılmış bir deste, sözü edilen kişileri tanımaz.
Gerçekte bilinen
Marsilya tarotlarında Tılsım Üçlüsü, simetrik bir yaprak süslemesi içinde üçgen biçiminde dizilmiş üç sikkedir: sahne yok, figür yok, sayı ve semin ötesinde bakılacak bir şey yok. El kitaplarının anlattığı duvarcı — bir iskelede, bir kilisede, elinde bir çizimle iki sipariş verenin önünde duran zanaatkâr — Pamela Colman Smith'in 1909 Rider-Waite destesi için yaptığı figüratif bir buluştur. O tarihten önce numaraları tamamen resimlenmiş bilinen tek deste, İtalyan, 1491 tarihli Sola-Busca'dır; Colman Smith bunun fotoğraf çoğaltmalarını 1907'de British Museum'da görmüştür, ve bazı kartları buna açıkça yaklaşır.