Kupa Dokuzlusu
Kupa Dokuzlusu, Rider-Waite-Smith tarotunun küçük arkanalarından biridir: gelenek bu karta düz ve terste hangi anlamı yükler, ilişkilerde ne söylenir ve kartın doğrulanabilir tarihi.
Tarot gerçekte nereden gelir
Tarot kartları 15. yüzyıl İtalya'sında bir oyun kağıdı destesi olarak doğdu, ve üç yüzyıl boyunca sadece buydu: fal amaçlı kullanımına dair ilk kanıtlar 18. yüzyıldan, Fransa'dandır — bugün hâlâ anlatılan Antik Mısır bağlantısı da aynı yıllara ait bir uydurmadır, gerçek bir hatıra değil. Hiçbir çalışma kartların bir olayı önceden gösterdiğini kanıtlamamıştır. Aşağıdakiler, geleneğin her karta yüklediği anlamlardır — gelenek olarak aktarılmıştır.
Aşağıdaki kartlar Rider-Waite-Smith (1909) sıralamasını takip eder — Türkiye'de satılan ve aranan geleneği: Güç VIII, Adalet XI. Bazı İtalyan ve Fransız kaynaklarında bu iki kart yer değiştirir (Marsilya geleneği); kartındaki numara burada anlatılanla uyuşmuyorsa, sebebi budur.
Düz kart
Kupa Dokuzlusu'nun Rider-Waite-Smith görüntüsünde bir adam kollarını kavuşturmuş, memnun bir ifadeyle oturur; arkasında, bir rafın üzerine dizilmiş dokuz kupa görülür — hepsi tamam, hepsi yerli yerinde. Gelenek bu kartı sıkça «dilek kartı» diye anar: istenen bir şeye ulaşılmış, bir çaba sonuç vermiş, kişi bundan hoşnut görünür. Kart okuyanlar bu doyumu genellikle maddi ya da kişisel bir başarıyla ilişkilendirir — bir hedefe varılmış olmanın rahatlığı, kazanılmış bir konfor, kendiyle barışık bir an. Bazı kaynaklar buna küçük bir not da ekler: doyum burada gösterilen bir şeydir, kanıtlanan değil, ve kupaların arkasında ne olduğunu görüntü söylemez.
Ters kart
Ters döndüğünde el kitapları doyumun yüzeyselliğine dikkat çeker: gösterişe dönüşen bir tatmin, başkalarına kanıtlamak için sergilenen bir konfor, aslında içi boş kalan bir memnuniyet hâli. Bazı kaynaklar aşırıya kaçmayı da ekler — fazla yeme, fazla harcama, doyumu dışarıdan bir şeyle doldurma çabası. Başka el kitapları tam tersi bir eksikliği okur: dileğin gerçekleşmemesi, beklenenin gelmemesi, elde olanın hâlâ yetersiz hissedilmesi. Bu kümenin genel hatırlatması geçerlidir: ters anlamlar on dokuzuncu yüzyıl derlemelerinin bir ürünüdür, tek bir kaynaktan gelmez ve okuldan okula değişir.
İlişkiler düzleminde
İlişkiler düzleminde gelenek bu kartı bir doyumla ilişkilendirir, ama uyarısı da nettir: burada görülen memnuniyet çoğu zaman kişinin kendi hâliyle ilgilidir, mutlaka karşılıklı bir bağın derinliğiyle değil. Kart okuyanlar bunu bazen kendine güvenle karıştırılan bir doygunluk olarak da okur — biri kendini iyi hissediyor diye ilişkinin de aynı ölçüde doygun olduğu anlamına gelmeyebilir. Yine de kartın taşıdığı temel ton olumludur: bir arzunun karşılandığı, bir tarafın bundan memnun olduğu bir an. Karıştırılmış bir deste önündeki kişileri tanımaz, sadece o anki hâli gösterir.
Gerçekte bilinen
Tarot kâğıtları Rönesans İtalyasında bir oyun destesi olarak ortaya çıktı, İtalyan semlerine (Değnek, Kupa, Kılıç, Tılsım) büyük arkanaların — trionfa'ların — eklenmesiyle; kartların gelecekten haber verdiği fikri çok sonra, on sekizinci yüzyıl Fransa'sında yerleşti, ve o dönemde uydurulan bir Mısır kökeni efsanesinin hiçbir tarihsel kanıtı yoktur. Kupa Dokuzlusu'nun bugün bilinen sahnesi — memnun oturan figür ve arkasındaki raf — ilk kez 1909 Rider-Waite-Smith destesinde çizildi; bundan önce sayı kartlarını tam bir sahneyle resimleyen tek bilinen örnek, 1491 tarihli İtalyan Sola-Busca destesidir, ve Pamela Colman Smith bu desteyi 1907'de British Museum'da fotoğraflar üzerinden incelemiştir.